http://topicstock.pantip.com/wahkor/topicstock/2007/09/X5838272/X5838272.html
อ่านภาคแรก
เอฟดีอาร์ [Flight Data Recorder : FDR]
เป็นอุปกรณ์สำหรับบันทึกสภาพการทำงานของส่วนต่าง ๆ ของเครื่องบินในแต่ละเที่ยวบิน
กฏหมายการบินสากลในปัจจุบันนี้กำหนดให้เครื่องบินที่ผลิตจากโรงงานต้องติดตั้งเอฟดีอาร์
ที่ มีความสามารถในการบันทึกข้อมูลการบินที่สำคัญอย่างน้อย 68 พารามิเตอร์ เช่น เวลา ระยะสูง ความเร็ว ทิศทางที่บิน และท่าทางการบิน เป็นต้น
นอกจากนี้ในปัจจุบันเอฟดีอาร์ บางรุ่นยังสามารถบันทึกสถานะการบินและท่าทางของเครื่องบินได้มากกว่า 300 พารามิเตอร์
ที่สามารถใช้ประโยชน์ในการสอบสวนอากาศยานอุบัติเหตุได้อีกด้วย
ข้อมูลที่ได้รับจากเอฟดีอาร์ นี้ เจ้าหน้าที่สอบสวนอากาศยานอุบัติเหตุ
นำไปสร้างภาพจำลองเหตุการณ์ก่อนและขณะเครื่องบินเกิดอุบัติเหตุได้เหมือนเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น
เช่น ท่าทางการบิน ขณะนั้น ค่าที่อ่านได้จากแผงเครื่องวัดประกอบการบินในห้องนักบิน
หรือ กำลังเครื่องยนต์ ขณะเครื่องบินประสบอุบัติเหตุ
และข้อมูลการบินอื่น ๆ อีกที่เป็นประโยชน์
ต่อการสอบสวนหาสาเหตุที่เกิดขึ้นได้
******************
เจอแล้วกล่องดำ ---

ทั้ง เอฟดีอาร์ และซีวีอาร์ นับว่าเป็นเครื่องมือที่เป็นประโยชน์
และช่วยให้การสอบสวนหาสาเหตุ
ของอากาศยานอุบัติเหตุมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
ข้อมูลการบินที่ยุ่งยากสลับซับซ้อนที่ได้บันทึกไว้ในเอฟดีอาร์
เมื่อนำไปประมวลผลร่วมกับข้อมูลการบินอื่น ๆ
จะช่วยให้สามารถวิเคราะห์หาสาเหตุของอุบัติเหตุได้ในที่สุด
*************
----เจอพยานปากเอก ในคืนเกิดเหตุ---

ในการเกิดอากาศยานอุบัติเหตุแต่ละครั้ง
มีเพียงอุปกรณ์เดียวที่มีคุณสมบัติ ที่ได้รับการออกแบบมา
เพื่อให้สามารถทนทานต่อแรงระเบิด
หรือทนต่อแรงกระแทกอย่างรุนแรงจากอุบัติเหตุ
ได้คือกล่องซีเอสเอ็มยู
[Crash-Survivable Memory Units : CSMUs]
เป็นอุปกรณ์ที่บรรจุ เอฟดีอาร์ และซีวีอาร์ไว้ภายใน
จากสภาพอากาศยานที่เกิดอุบัติเหตุทั่ว ๆ ไปแล้ว
สภาพของกล่องดำและอุปกรณ์ภายใน
จะถูกทำลายหรือชำรุดเสียหาย หากไม่มีกล่องซีเอสเอ็มยู
อุปกรณ์นี้เป็นกล่องโลหะกลวงบรรจุ เอฟดีอาร์หรือซีวีอาร์
ไว้ภายใน ซึ่งกล่องซีเอสเอ็มยู นี้มีความแข็งแรง
ทนทานต่อความร้อนสูง ทนการกระแทกอย่างรุนแรง
และทนต่อแรงกดดันอย่างมหาศาล
ที่เกิดขึ้นขณะเครื่องบินตกกระทบพื้น
หรือเกิดระเบิดในอากาศ
********-
สภาพ แค่มีรอยไหม้ --- แต่ไม่แตกออก ---

โครงสร้างของกล่องซีเอสเอ็มยู ประกอบด้วย 3 ชั้น ดังนี้
* ชั้นแรกเป็น อลูมินั่มบาง ๆ ห่อหุ้มรอบเมมโมรี่ การ์ดซึ่งอยู่ชั้นในสุด
*ชั้นที่สองเป็น ฉนวนทนความร้อนสูง (High temperature insulation) เป็นวัสดุที่ทำด้วยซิลิก้า แห้งหนา 1 นิ้ว
วัสดุนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้ไฟไหม้
เมมโมรี่บอร์ดภายหลังเกิดอุบัติเหตุ
*ชั้นที่สามเป็น ฉนวนทนความร้อนสูง
ผสมอยู่ในแผ่นสเตลเลส มีความหนา 0.25 นิ้ว
เป็นชั้นที่อยู่นอกสุดของกล่องซีเอสเอ็มยู
บริษัทผู้ผลิตกล่องดำ บางรายใช้วัสดุไททาเนียมแทนก็มี
บริษัทผู้ผลิตได้ทดสอบความทนทานในหลาย ๆ ด้าน
เพื่อเป็นการรับรองว่ากล่องดำนั้นคงอยู่ได้
ในสภาพที่ยังคงสามารถใช้ข้อมูลที่บันทึกอยู่ภายในได้
หลังจากอากาศยานประสบอุบัติเหตุ เช่น
- ทดสอบโดยการยิงกล่องซีเอสเอ็มยู
ในลักษณะเดียวกันกับการยิงลูกปืนใหญ่
โดยให้มีแรงกระแทกประมาณ 3,400 จี
ที่แรงกระแทกนี้กล่องซีเอสเอ็มยู
จะกระทบกับเป้าซึ่งเป็นแผ่น อลูมินั่มมีลักษณะคล้ายรวงผึ้ง
ซึ่งเป็นแรงกระแทกที่มีความแรงประมาณเดียวกัน
หรือมากกว่าแรงที่กล่องซีเอสเอ็มยู
จะประสบขณะเครื่องบิน ประสบอุบัติเหตุ

- การทดสอบความทนต่อการทะลุทะลวงของวัตถุที่มากระทบ
โดยการปล่อยวัตถุมีน้ำหนัก 227 กิโลกรัม (500 ปอนด์)
มีส่วนแหลม 0.25 นิ้ว
อยู่ด้านล่างแล้วปล่อยจากระยะสูง 10 ฟุต (3 เมตร)

- การทดสอบความทนต่อแรงดัน
โดยให้กล่องซีเอสเอ็มยูอยู่
ภายใต้แรงกดดันคงที่ขนาด 5,000 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว
เป็นเวลา 5 นาที โดยทดสอบทั้ง 6 แกนหลักของ กล่องซีเอสเอ็มยู

- การทดสอบความทนไฟ
โดยการฉีดไฟที่เกิดจากเชื้อเพลิงโพรเพน
ฉีดใส่ กล่องซีเอสเอ็มยู 3 ทาง พร้อม ๆ กัน
ด้วยอุณหภูมิ 1,100 องศาเซลเซียส (2,000 ฟาเรนไฮต์)
เป็นเวลานาน 4 ชั่วโมง

- การทดสอบจมอยู่ใต้น้ำทะเลลึกเป็นเวลานาน 24 ชั่วโมง
- การทดสอบการตกอยู่ในสภาพน้ำเค็มจัดเป็นเวลา 30 วัน
- การทดสอบชิ้นส่วนภายในกล่องซีเอสเอ็มยู
ในของเหลวต่าง ๆ ที่มีอยู่ในเครื่องบิน
เช่น เชื้อเพลิง หล่อลื่น และสารเคมี สำหรับดับเพลิง เป็นต้น

เมื่อเครื่องบินประสบอุบัติเหตุ
ตกกลางทะเลจะค้นหากล่องดำได้อย่างไร ?
เครื่องบันทึกการบินแต่ละเครื่อง
จะต้องประกอบด้วยเครื่องแจ้งตำแหน่งใต้น้ำ
(Underwater Locator Beacon - ULB)
หรือเรียกว่า "พินเกอร์" เพื่อช่วยการค้นหาในกรณีอุบัติเหตุเหนือน้ำ
พินเกอร์ จะทำงานเมื่อจมน้ำโดยจะส่งคลื่นเสียงความถี่ 37.5 kHz
อุปกรณ์นี้สามารถส่งสัญญาณได้จากความลึกถึง 14,000 ฟุต
หน่วยกู้ภัยจะใช้อุปกรณ์ค้นหาสัญญาณพินเกอร์
[Pinger Locator System :PLS]
ลากไปในน้ำ ให้รับสัญญาณจากพินเกอร์
เพื่อค้นหาตำแหน่งของ "กล่องดำ"
เมื่อพบกล่องดำแล้ว เจ้าหน้าที่จะขนส่งอย่างระมัดระวัง
เพื่อนำไปเข้ากระบวนการตรวจสอบ โดยคงสภาวะเดิมให้มากที่สุด
หากค้นพบในน้ำ เครื่องบันทึกจะถูกส่งไปในถังบรรจุพร้อมกับน้ำ
เพราะหากเครื่องบันทึกแห้งลง ข้อมูลอาจสูญเสียไปได้
ด้วยอุปกรณ์และคอมพิวเตอร์ที่สลับซับซ้อน
ข้อมูลที่บันทึกไว้จะได้รับการแปลงรูปแบบให้สามารถเข้าใจง่าย
เพื่อนำไปประกอบกับหลักฐานอื่นๆ
ในการพิจารณาสาเหตุที่แท้จริงต่อไป
หากเครื่องบันทึกไม่เสียหายมากนัก
ผู้สอบสวนเพียงต่อเครื่องบันทึกเข้ากับเครื่องอ่าน
ก็จะทราบข้อมูลได้ภายใน 2 - 3 นาที
แต่บ่อยครั้งพบว่าเครื่องบันทึก
ที่ค้นหาได้จากซากเครื่องบินจะบุบสลายและถูกเผาไหม้
ในกรณีเช่นนี้ แผงหน่วยความจำ จะถูกถอดออกมาทำความสะอาด
และเชื่อมโยงเข้ากับเครื่องบันทึกอีกเครื่องหนึ่งที่มีซอร์ฟแวร์พิเศษ
ที่สามารถถ่ายเทข้อมูลได้
โดยไม่มีการเขียนทับหรือเปลี่ยนแปลงข้อมูลเดิม

-- จุดติดตั้ง กล่องดำ และเครื่องมือรับสัญญาณต่างๆ
-----

ทั้งซีวีอาร์ และเอฟวีอาร์ เป็นเครื่องมือล้ำค่าในการหาสาเหตุของอุบัติเหตุ ด้วยวิวัฒนาการด้านเทคโนโลยี
"กล่องดำ" ยังคงเป็นอุปกรณ์ชนิดเดียว
ที่ทำหน้าที่อย่างเยี่ยมยอดในการให้ข้อมูลหลักฐาน
ที่หาไม่ได้ด้วยวิธีอื่น
แหล่งข้อมูล
http://www.howstuffworks.com/black-box/htm
http://www.airdisaster.com
http://aviation-safety.net
http://www.sciam.com

http://topicstock.pantip.com/wahkor/topicstock/2007/09/X5838272/X5838272.html
แก้ไขเมื่อ 28 มี.ค. |+2015| 00:54

